Natura, krajobrazy i perły architektury lokalnej to znak rozpoznawczy zdjęć Macieja Zycha. Fotografik zdradza arkana swojej sztuki, którą można zobaczyć na jego profilu w social mediach czy w kalendarzu Bioagry na rok 2026, będącym całoroczną panoramą regionu.

Zdjęcia do tego wydawnictwa były robione na przestrzeni kilku lat, ponieważ w ciągu jednego roku trudno uchwycić różnorodność regionu. Przeszkadzają też warunki pogodowe, zbyt silne wiatry czy deszcze, które wykluczają loty dronami.

– Cieszę się, że Bioagra postawiła na taką formę promocji lokalności – mówi Maciej Zych. Nie jest to łatwe, ponieważ wymaga cierpliwości i uporu zarówno od fotografika, jak i sponsora.

Obrazy niedostępne dla oka

Istotnym elementem publikacji jest prezentacja geometrycznych układów upraw na Nizinie Śląskiej oraz pofałdowanych wzgórz Wysoczyzny Nyskiej, które z lotu ptaka tworzą unikalne kompozycje wizualne, charakterystyczne dla tej części kraju.

– To obrazy niedostępne dla oka mieszkańców regionu, choć każdego roku przemieszczamy się tuż obok tych miejsc – mówi Maciej Zych.

Mit złotej godziny

Ciekawym spostrzeżeniem Macieja Zycha jest przełamanie fotograficznego dogmatu „złotej godziny”. Miękkie światło tuż po wschodzie słońca, cenione przez fotografów „naziemnych”, w przypadku drona może zawodzić. Słońce oświetla wtedy jedynie czubki drzew czy dachy budynków.

Niektóre elementy krajobrazu, np. kwitnące pola rzepaku czy architektura miejska, najlepiej prezentują się w pełnym słońcu między godziną 11:00 a 14:00. Bez tego kontrastu zdjęcia miejskiej zabudowy stają się płaskie i pozbawione charakteru.

Cierpliwość i jeszcze raz cierpliwość

Maciej Zych tłumaczy, że wiele kadrów powstaje w jego głowie na długo przed lotem. Jednak ostateczny sukces często zależy od błyskawicznej reakcji na zmieniającą się aurę. Fotografia to sport dla wytrwałych – podkreśla Zych. Wymaga wielokrotnych powrotów w te same miejsca, ponieważ góry czy lasy za każdym razem, o innej porze dnia i roku, opowiadają zupełnie inną historię.

Sukces nie jest dziełem przypadku, lecz sumą prób i gotowości, aby odpalić silniki drona dokładnie wtedy, gdy światło i pogoda są idealnie.

Rozmowa z Maciejem Zychem: cierpliwość i technologia

Praca nad dwunastoma zdjęciami mogła trwać kilka lat? Czy przy dzisiejszej technologii dronowej nie wystarczy po prostu polecieć i zrobić zdjęcie?

Gdyby to było takie proste! Dron to tylko narzędzie, a natura rządzi się własnymi prawami. W ciągu jednego roku kalendarzowego niezwykle trudno jest uchwycić pełną różnorodność regionu. Moim największym przeciwnikiem jest pogoda. Zbyt silny wiatr czy gwałtowny deszcz eliminują drony z latania. Często, aby trafić na to jedno, właściwe światło lub moment, w którym mgła układa się idealnie nad Głębinowem, trzeba wracać w to samo miejsce wielokrotnie.

Zdjęcia z dzikimi zwierzętami to prawdziwa szkoła cierpliwości. Dron, mimo że nowoczesny, generuje dźwięk, który może spłoszyć zwierzynę. Podchodzenie do takich ujęć wymaga wyczucia i czasu, którego nie da się skrócić żadnym procesorem czy aplikacją.

Czym się różni fotografowanie z poziomu gruntu od zdjęć robionych z drona?

To, co z poziomu gruntu wydaje nam się zwyczajnym polem czy pagórkiem, z lotu ptaka ukazuje swoją ukrytą strukturę. Lubię np. fotografować geometryczne układy upraw na Nizinie Śląskiej czy pofałdowania Wysoczyzny Nyskiej. Chcę w ten sposób uchwycić region w obrazach, obok których przejeżdżamy codziennie, ale których nigdy nie widzimy w taki sposób jak z powietrza. Z góry lokalny krajobraz, który może nam się wydawać banalny, potrafi ujawnić fascynującą geometrię i wyrafinowanie natury.

Kalendarz prowadzi nas przez pory roku. Która z nich była dla Pana największym wyzwaniem?

Zima ma w sobie surowość, która jest wdzięczna, ale wymagająca. Praca nad zamarzniętą taflą Jeziora Nyskiego czy nad rzeką Widną, gdy staje się ona królestwem ptactwa, wymagała sporego samozaparcia. Z kolei wiosna u podnóża Gór Opawskich to walka z ulotnością – malownicze opary mgieł nad Głębinowem znikają w kilka minut. Trzeba być tam w odpowiednim momencie, aby oddać ten rytm zmieniającej się natury.

Więcej niż fotografia

W tym projekcie położony jest nacisk na szeroki kontekst geograficzny i historyczny. To nie są przypadkowe „ładne obrazki”. Każda z dwunastu fotografii to opowieść o powiecie nyskim. To osobista podróż przez region, który wciąż potrafi mnie zaskoczyć.

Publikacja przygotowana przez firmę Bioagra we współpracy z Maciejem Zychem to limitowane wydawnictwo prezentujące walory powiatu nyskiego. Na dwunastu kartach kalendarza autor uchwycił unikalną syntezę dzikiej przyrody, rolniczego i dzikiego krajobrazu widzianego najczęściej z wysokości oraz architektury o różnych porach roku. Fotografik i firma pracują nad kolejnym kalendarzem na rok 2027. 

The post Fascynująca geometria krajobrazu Powiatu Nyskiego first appeared on Bioagra SA.

Współczesne pszczelarstwo mierzy się z wieloma trudnościami, takimi jak zanik naturalnych pożytków czy brak dostępu do owadów przystosowanych do specyfiki konkretnego regionu.

Matki dopasowane do lokalnych warunków

Hodowla prowadzona na miejscu pozwala wzmocnić lokalną populację, ponieważ matki są genetycznie dopasowane do warunków panujących w danym regionie, co decyduje o ich przeżywalności i wydajności – tłumaczy Beata Malik.

Dzięki temu pszczelarze mogą unikać sprowadzania matek z odległych rejonów, co oszczędza owadom stresującego transportu, który znacząco je osłabia.

Pszczoły mają tu „jak w ulu”

Na terenie Bioagry istnieją doskonałe warunki do hodowli matek pszczelich. Na wydzielonym terenie nikt nie przeszkadza pszczołom. Mają też dostęp do zróżnicowanego pożywienia. Firma posadziła w okolicy pyłkodajne drzewa i krzewy.

Program hodowli, który trwa od 2018 r. przynosi bardzo dobre efekty. Dzięki odpowiedniej selekcji genetycznej, nowe matki prowadzą łagodne i pracowite rodziny pszczele, bardziej odporne na tzw. rojenie się (uciekanie rojów pszczół z uli). Tylko w ubiegłym roku udało się wyhodować aż 400 królowych; średnio po 5 szt. na jeden tzw. ulik weselny.

– Młoda matka pszczela lepiej prowadzi rodzinę – mówi Beata Malik. – W efekcie pozwala to na zwiększenie produktywności ula i szansę przetrwania pszczelej rodziny.

Problem zanikających pożytków

Jednym z największych problemów pszczół jest brak pożywienia, który wynika z dominacji monokultur rolnych oraz wycinania miododajnych drzew, takich jak lipy i akacje. Zmusza to pszczelarzy do dokarmiania rodzin, szczególnie po zbiorach rzepaku.

Dlatego tak ważne jest działanie firm takich jak Bioagra, które na swoich terenach sadzą dodatkowe pyłkodajne drzewa i krzewy. Istotne jest też zachęcanie do sadzenia kwiatów nektaro- i pyłkodajnych, które dostarczą owadom niezbędnej energii.

Wprawdzie pszczoły nie odczuły skutków pandemii tak jak ludzie, ale bardzo dotkliwie reagują na wahania klimatu, które ograniczają dostęp do naturalnego pokarmu.

Chcesz pomóc pszczołom?

Każdy z nas może przyczynić się do poprawy sytuacji zapylaczy, tworząc w swoim otoczeniu bogatą bazę pokarmową i dbając o bezpieczeństwo owadów.

Maj to idealny czas na wysiew roślin jednorocznych, które szybko stworzą obfitą pszczelą „stołówkę”. Oto przykłady roślin przyjaznych pszczołom do wysiania w swoim otoczeniu:

–  facelia błękitna: absolutna królowa wydajności, rośnie bardzo szybko
– słoneczniki, nagietki i aksamitki: wyjątkowo odporne, zdobią ogród i kwitną aż do jesieni
– chabry i maki: pozwalają na stworzenie dzikiej, naturalnej łąki kwietnej
– drzewa (lipy i akacje), zioła (lawenda, szałwia lekarska i tymianek, melisa i mięta) i krzewy (malina, jerzyna, kruszyna i dzika róża): warto brać przykład z profesjonalistów i sadzić w okolicy wieloletnie rośliny pyłkodajne.

Złote zasady dbania o pszczoły

Zachowaj ciągłość (taśma pokarmowa): dobieraj rośliny tak, aby kwitły po sobie aż do października, co zapobiegnie okresom głodu w ulu.

Różnorodność to zdrowie: różne kształty kwiatów przyciągają wiele gatunków owadów (pszczoły miodne i owady pszczołowate), a zróżnicowany pyłek zapewnia im pełnowartościową dietę.

Bezpieczne opryski: nigdy nie wykonuj oprysków w ciągu dnia, kiedy owady są aktywne. Najlepiej robić to po godzinie 20:00, gdy pszczoły przestają latać.

Wsparcie lokalnego ekosystemu poprzez sadzenie roślin nektaro- i pyłkodajnych to najprostsza droga, by realnie pomóc pszczelim rodzinom przetrwać trudne warunki środowiskowe i wahania klimatu.

The post 400 królowych z Bioagry first appeared on Bioagra SA.

Dla uczniów klasy III L, kształcących się w zawodzie technika logistyka, wizyta w zakładzie Bioagra była szansą na konfrontację teorii z surowymi realiami przemysłu.

„Żywy organizm” i sztuczna inteligencja

Pracownicy Bioagry odpowiedzialni za procesy logistyczne przeprowadzili grupę uczniów i ich opiekunów przez cały cykl produkcyjny. Od momentu przyjęcia surowca (ziarna kukurydzy), przez proces mielenia, aż po zaawansowane etapy logistyki wywozu gotowych produktów.

Największe zdziwienie, zarówno wśród młodzieży, jak i kadry pedagogicznej, wywołał stopień automatyzacji zakładu, a także zastosowanie w niektórych procesach sztucznej inteligencji. Mimo potężnej skali operacji, pracownicy firmy skupiają się na zarządzaniu zamiast na bezpośredniej obsłudze manualnej.

Logistyka bez podręcznika

Edyta Wiencek, wychowawczyni klasy III L i zarazem logistyk z wykształcenia, nie kryła entuzjazmu wobec możliwości pokazania uczniom tajników pracy, która zazwyczaj pozostaje niedostępna dla osób z zewnątrz. Zwróciła uwagę na to, jak bardzo dzisiejszy rynek wymaga odchodzenia od tradycyjnego myślenia o transporcie i logistyce na rzecz zintegrowanych ekosystemów wspieranych przez AI.

– O wielu aspektach opowiadamy w teorii, a niewiele z tych aspektów uczniowie, siłą rzeczy, mają okazję doświadczyć w szkole – mówi Edyta Wiencek. – Podczas tej wizyty studyjnej do Bioagry mogliśmy doświadczyć w praktyce funcjonowania nowoczesnej firmy i przemysłu. Dorośli i młodzież, wszyscy byliśmy pod ogromnym wrażeniem skali procesów produkcyjnych i logistycznych, które każdego dnia prowadzi zakład.

Nauczycielka podkreśliła również znaczenie tzw. „ekologistyki” oraz nasycenia procesów logistycznych nowymi technologiami. To sygnał dla uczniów, w którym kierunku powinna rozwijać się ich ścieżka edukacyjna, podkreśla nasza rozmówczyni.

Między edukacją a biznesem

Wizyta w Bioagrze to jedno z wydarzeń w szeroko zakrojonym projektu „Wsparcie rozwoju nowoczesnego kształcenia zawodowego, szkolnictwa wyższego oraz uczenia się przez całe życie”, który jest finansowany z KPO. Agnieszka Wajdzik, reprezentująca Powiatowy Urząd Pracy w Nysie, wskazuje na kluczową rolę takich inicjatyw w kształtowaniu świadomych pracowników.

– Jestem pod wrażeniem tego jak tak duży zakład jest wewnętrznie zorganizowany i połączony – mówi Agnieszka Wajdzik. – Codziennie na jego teren wjeżdża wielu kierowców, osób całkowicie spoza firmy. Jednak dzięki organizacji, automatyzacji i systemowej logistyce każdy wie, gdzie jechać i co robić.

Wajdzik zaznaczyła, że projekt ma na celu wspieranie uczniów poprzez przekazywanie wiedzy poprzez realia nowoczesnych przedsiębiorstw. Jak pokazuje wizyta w Bioagrze, program jest na tyle ciekawy, że szkoły już teraz wykazują ogromne zainteresowanie kolejnymi wizytami studyjnymi. PUP Nysa podkreśla, że kadra pedagogoczna widzi w tym programie realną szansę na lepsze przygotowanie młodzieży do wymogów nowoczesnego rynku pracy.

The post Logistyka jutra w praktyce. Uczniowie odkrywali sekrety Bioagry first appeared on Bioagra SA.

Wsparcie logistyczne zapewniła nyskiej Otyliadzie Bioagra, dostarczając zamiast typowych słodyczy i cukrowych batonów, zestawy suplementacyjne, m.in. żele energetyczne, aminokwasy, izotoniki i batony witaminowe oraz regeneracyjne przekąski: bułki z szynką i serem, banany, czekoladę i napoje izotoniczne. Taki zestaw pomaga utrzymać stabilną wydolność przez długie godziny zmagań. Organizatorem zawodów była Agencja Rozwoju Nysy, która zarządza krytą pływalnią.

Nyska lista wytrwałych

O 18:00 w sobotę, w całej Polsce, na ponad sześćdziesięciu basenach wystartowało jednocześnie ponad 2,6 tys. zawodników. W Nysie do wody weszło 26 uczestników. Rekordowy wynik z 2025 roku (31,5 km) nie został pobity. Tegoroczna stawka była jednak wyjątkowo silna i wyrównana, a łączny dystans przepłynięty przez uczestników wyniósł aż 365 km. To odległość, którą trzeba pokonać, aby dotrzeć z Nysy do… Budapesztu, stolicy Węgier. 

W 2025 roku w pierwszej dziesiątce znalazły się tylko dwie kobiety. W tym roku nastąpił wyraźny wzrost formy pań. W TOP 10 jest ich aż pięć, co świadczy o rosnącej popularności maratonu wśród pływaczek.

Motywacja jest istotna

Startujący tłumaczą, że Otyliada jest dla każdego. „Nie ma przymusu – możesz wejść do wody i wyjść, kiedy chcesz. Chodzi o to, żeby zmierzyć się z własnymi umiejętnościami i granicami.”

Zaskakujący przykład motywacji dotyczy najmłodszej ze startujących. Mająca niespełna 11,5 roku Marta pokonała dystans aż sześciu kilometrów. Przepłynęła po kilometrze za każdego członka rodziny. „Pierwszy kilometr był za mamę, drugi za tatę, trzeci i czwarty za braci, piąty za mnie, a ostatni za naszego psa Rico” – tłumaczyła.

Grupie osób, które dopłynęły najdalej „woda w ogóle nie przeszkadzała w pływaniu, jakby nie stawiała oporu” – opowiadał jeden z uczestników wydarzenia. „Wykonywali minimum ruchów, a utrzymywali niesamowite tempo. Procentuje trening i predyspozycje.”

17 kilometrów więcej niż rok wcześniej

Analiza wyników rok do roku pozwala dostrzec, jak potężne znaczenie ma systematyczna praca. Najbardziej spektakularnym przykładem progresu w nyskiej edycji był wynik Bartłomieja, który w 2025 roku przepłynął dystans 10 km, zajmując 14. miejsce. W ciągu zaledwie jednego roku ten sam pływak poprawił swój rezultat o blisko 17 kilometrów, osiągając w 2026 roku wynik 26,70 km, co zapewniło mu drugie miejsce na podium.

Co robić, kiedy przychodzi nieuchronny kryzys? Dla jednego z uczestników podstawą jest suplementacja magnezem, bez którego skurcze mięśni mogą szybko zakończyć udział w maratonie. „Gdy mięśnie sztywnieją ratuję się zmianą stylu. Przechodzę z kraula, który moim zdaniem jest najlepszym stylem do długich dystansów na spokojniejszy styl klasyczny, czyli „żabkę”. To pozwala na rozluźnienie mięśni i regenerację sił.

Lista uczestników Otyliady 2026 w Nysie

1. 1. Marta Rother: 27,30 km
   2. Bartłomiej Juraszek: 26,70 km
   3. Michał Sperczyński: 25,05 km
   4. Katarzyna Hewczuk: 24,80 km
   5. Bogusław Ogrodnik: 22,60 km
   6. Małgorzata Górska: 21,45 km
   7. Patrycja Kasprzak: 21,00 km
   8. Michał Dziedzic: 20,15 km
   9. Jan Szczepaniak: 17,60 km
   10. Maja Kułak: 15,20 km
   11. Brajan Bachniak: 14,10 km
   12. Maciej Majchrzak: 14,00 km
   13. Aleksander Gruca: 12,00 km
   14. Patryk Zwardoń: 12,00 km
   15. Oskar Buczkowski: 12,00 km
   16. Kacper Michalski: 10,88 km
   17. Magdalena Sobkowicz: 10,30 km
   18. Tomasz Jarząbek: 10,00 km
   19. Marysia Jamróz: 8,05 km
   20. Olena Tkachenko: 7,55 km
   21. Mateusz Sypek: 7,25 km
   22. Marta Kaniewska: 6,05 km
   23. Jakub Hutek: 6,00 km
   24. Łukasz Kaniewski: 5,53 km
   25. Tomasz Biliński: 4,05 km
   26. Katarzyna Jedynak: 3,40 km.

W tegorocznej edycji Otyliady wzięło udział łącznie 2660 zawodników, którzy wspólnie pokonali imponujący dystans 22 225 km (ponad pół obwodu Ziemi). Wydarzenie połączyło pokolenia – najmłodszy uczestnik miał zaledwie rok, a najstarszy 86 lat.

Mimo zaciętej walki, kolejny raz nie udało się pobić rekordu Otyliady. Ten od blisko dekady należy do Sebastiana Karasia, który jest profesjonalistą i pokonał dystans aż 54,2 km. Karaś jest zdobywcą 50 medali na Mistrzostwach Polski we wszystkich kategoriach wiekowych i ustanowił 5 rekordów kraju na basenie. W tym roku najlepszy wynik w Polsce „wykręcił” Aleksander Janczylik w Słupsku, osiągając 44,9 km.

The post Dopłynęli do Budapesztu. Nyska Otyliada 2026 first appeared on Bioagra SA.

Dotyczy: Zapytania ofertowego nr 1/2025 na Wykonanie usług projektowych dla budowy farmy fotowoltaicznej PV „Łąka”, obejmujących opracowanie koncepcji, dokumentacji projektowej (projekt budowlany i techniczny), uzyskanie pozwolenia na budowę oraz nadzór projektowy nad realizacją inwestycji.

BIOAGRA S.A. informuje, że po dokonaniu badania i oceny ofert złożonych w przedmiotowym zapytaniu, jako najkorzystniejszą wybrano ofertę złożoną przez:

Resline sp. z o.o., z siedzibą pod adresem:  Grudziądzka 93, 87-100 Toruń.

Cena oferty wynosi: 235.000,00 zł + 23% VAT.

Uzasadnienie wyboru oferty: Treść oferty odpowiada treści zapytania, a proponowana w ofercie cena nie przewyższa kwoty, jaką Zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Zaproponowana przez Wykonawcę cena jest najniższą ceną wśród złożonych ofert niepodlegających odrzuceniu.

INFORMACJA O WYKONAWCACH, KTÓRYCH OFERTY ZOSTAŁY ODRZUCONE

1. Zamawiający zawiadamia, że odrzucił ofertę złożoną przez: P&Q Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. Króla Zygmunta Augusta 24, 15-136 Białystok, ze względu na odmowę podpisania umowy ze strony Oferenta w brzmieniu zgodnym z treścią Zapytania Ofertowego.
2. Zamawiający zawiadamia, że odrzucił oferty złożone przez: ALPLAN Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. Pomorskiej 53, 70-812 Szczecin i Solartech Sp. z o.o., z siedzibą przy ul. Puławskej491 lok. 21, 02-884 Warszawa, ponieważ kwoty ofert różniły się o więcej niż o 20% od średniej arytmetycznej cen wszystkich ważnych ofert (Art. 10 pkt 15 Zapytania Ofertowego).

The post Informacja o wyborze oferty najkorzystniejszej first appeared on Bioagra SA.

Serce pełne pozytywnej energii

Walentynkowa iluminacja tradycyjnie już zdobi budynek systemu kogeneracji. To instalacja, w której w innowacyjny sposób produkujemy w jednym procesie energię cieplną i elektryczną. Kogeneracja daje sumarycznie więcej energii, w porównaniu do oddzielnej produkcji ciepła i prądu, ponieważ oferuje wyższą efektywność energetyczną. Instalacja potrafi osiągać aż do 90% sprawności). W porównaniu do tradycyjnych metod wytwarzania energii, jest to rozwiązanie o wiele efektywniejsze. Minimalizuje straty ciepła z procesu produkcji energii, które np. w konwencjonalnych elektrowniach jest oddawane do otoczenia.

[See image gallery at _]
Porównanie sprawności produkcji energii 

The post Pan Kukurydza rozświetla Walentynki first appeared on Bioagra SA.